Pojenie cieląt zimnym mlekiem zakwaszonym

chów bydła

Do pojenia cieląt można stosować też zimne mleko konserwowane. Dodatek określonych kwasów powoduje znaczny spadek pH mleka i staje się ono kwaśne. Stosując natomiast sole tych kwasów, można zakonserwować mleko nie dłużej niż na 2 dni.Podano dodawaną ilość kwasów i ich soli oraz zmiany pH podczas pierwszych trzech dni po dodaniu konserwantów (Beck i in. 1978). Pójła przygotowane z preparatów mlekozastępczych zadaje się cielętom do picia na zimno. Optymalna temperatura pójła wynosi 15?20°C. Dodatek kwasu powoduje utrzymanie na stałym poziomie obniżonego pH mleka w ciągu pierwszych trzech dni, natomiast sole kwasów nie konserwują wystarczająco w tym czasie. Występujący w trzecim dniu spadek pH mleka spowodowany jest rozwojem mikroorganizmów produkujących kwasy organiczne. Z podanej charakterystyki wynika, na ile dni przed skarmieniem można takie pójło przygotowywać. Aczkolwiek zakwaszanie mleka stosowane jest z powodzeniem w kilku rejonach RFN, to metoda ta nie jest jeszcze przez wszystkich rolników w pełni zaakcentowana. Nie jest to jednak istotne gdyż to co sprawdza się dobrze w określonych warunkach nie stanowi jeszcze dobra uniwersalnego. Zastosowanie mleka zakwaszonego zostało korzystnie ocenione w odchowie cieląt własnych w gospodarstwach zagrożonych kolibakteriozą, a także w gospodarstwach prowadzących odchów cieląt zakupywanych w wieku 7?10 dni. Jest to sposób równorzędny z metodą ?skróconego okresu pojenia mlekiem". Skuteczność zakwaszania mleka i wyniki pojenia nim cieląt zależą przede wszystkim od umiejętności wyboru właściwego preparatu i jego dawkowania, a więc zakwaszania lub konserwowania oraz od zastosowania właściwej techniki pojenia. Najskuteczniej i najbardziej trwale obniża pH mleka dodatek 85% kwasu mrówkowego . Zakwaszanie znacznie zwiększa aseptyczność mleka, gdyż wtedy E. Coli i Salmonella nie znajdują warunków do rozwoju, ponieważ optymalne pH dla tych drobnoustrojów wynosi 6,0-6,3 (takie pH jest właściwe dla mleka świeżego). Dlatego według Bernera (1982) stosowanie mleka zakwaszonego do pojenia cieląt jest szczególnie korzystne w gospodarstwach, które nie dysponują właściwymi warunkami zoohigienicznymi. W gospodarstwach silnie zakażonych pałeczką okrężnicy, w których stosuje się mleko zakwaszone, konieczne jest dodatkowe podawanie cielętom w pierwszych godzinach życia witaminy A. Podanie 2 min j.m. witaminy A rozpuszczonej i wymieszanej w mleku nie później niż w 3 godziny po urodzeniu przeciwdziała skutecznie zakażeniu z zewnątrz, ponieważ w tych warunkach absorpcja witaminy A wyprzedza rozwój E. coli w jelitach. Przydatnością mleka zakwaszonego do odchowu cieląt zakupywanych po osiągnięciu masy ciała 75-90 kg zajmował się Daenicke (1981). Jeżeli zachowane były prawidłowe warunki utrzymania i zwierzętom zapewniono należytą opiekę podczas chowu, zastosowanie mleka zakwaszonego po 5-dniowym okresie przygotowawczym (pojenia mlekiem ciepłym) zapewniało z niewielkimi różnicami w opłacalności ? podobnie wysoki przyrost m.c. cieląt jak przy stosowaniu metody skróconego okresu pojenia mlekiem ciepłym lub zimnym. Korzystne dla gospodarstwa jest również zmniejszenie nakładu pracy na odchów cieląt po okresie ich przyzwyczajenia do pobierania mleka zakwaszonego. Po wprowadzeniu pojenia mlekiem zakwaszonym może wystąpić u cieląt przejściowa biegunka. Duża koncentracja laktozy i składników mineralnych w mleku prowadzi bowiem do zwiększonego ciśnienia osmotycznego w końcowym odcinku jelita cienkiego oraz w jelicie grubym, co powoduje zwiększone wydalanie wody w kale. Cielętom pojonym mlekiem zakwaszonym należy zapewnić stały dostęp do wody w celu wydalenia nadmiernej ilości elektrolitów, unikają przez to zatruć wywoływanych nadmiarem Na i K (Berner 1982).
Blogroll