Ocena energetycznej wartości pokarmowej pasz

chów bydła

Normy żywienia układa się na podstawie określenia zawartości składników pokarmowych w paszy oraz czynników wpływających na jej pobranie. Ustalanie norm jest szczególnie trudne w przypadku pasz objętościowych, charakteryzujących się wyjątkowo dużą zmiennością składu i jakości. W żywieniu zwierząt coraz częściej wykorzystywane są wyniki analiz chemicznych. Zawartość surowych składników pokarmowych nie decyduje jeszcze o wartości paszy. Zwierzę może wykorzystać tylko te składniki pokarmowe (lub energię), które mogą być strawione. Strawność składników pokarmowych oznaczana jest w doświadczeniach. Na podstawie pojedynczych wyników ustala się średnie wartości dla grup pasz, które uogólniane są następnie dla poszczególnych rodzajów pasz według m. in. takich cech, jak: faza rozwoju rośliny, metoda konserwacji itp. System energetycznej oceny pasz powinien być uzasadniony naukowo, ale łatwy do praktycznego zastosowania oraz musi uwzględniać bezpośredni związek energetycznej wartości pasz z energetycznym zapotrzebowaniem bytowym i produkcyjnym (mleko, wzrost, opasanie) przeżuwaczy. Wartość energetyczna pasz, a zatem i potrzeby energetyczne przeżuwaczy, były dotychczas określane w RFN w jednostkach skrobiowych (j. skr.). Jednostka skrobiowa wyraża wartość energii netto równą 2,36 kcal = 9,88 kilodżula (1 kcal = 4,186 kJ), która zawarta jest w tłuszczu dorosłych wołów odłożonym z 1 g strawnej skrobi w warunkach żywienia standardowego (energia netto tłuszczu ? = ENT). Wspomniany system oceny paszy obowiązuje obecnie tylko w odniesieniu do obliczania wartości energetycznej pasz i układania dawek pokarmowych dla bydła opasowego. Z naukowego punktu widzenia słabością systemu jednostek skrobiowych jest konieczność dokonywania poprawek na zawartość włókna surowego lub uwzględnianie wartościowości paszy. Wielkość tych poprawek dla zielonek i pasz objętościowych suchych oblicza się na podstawie analiz, tj. zawartości włókna surowego, natomiast wartościowość, i to głównie pasz treściwych, określona została współczynnikami stałymi. Sporną kwestią pozostaje też obliczanie poprawek na podstawie zawartości włókna w ocenie kiszonek i zielonek suszonych mechanicznie (Menke 1980). Wraz z ulepszeniem metod konsekwencji zielonek konieczne stało się obliczenie dla tych pasz poprawek uwzględniających zawartość włókna surowego. Na podstawie wielu doświadczeń strawnościowych i żywieniowych przeprowadzonych w BLT Grub (Burgstaller i in. 1974) opracowane zostały dla wspomnianych pasz współczynniki korekcyjne uwzględniające zawartość włókna surowego w przeliczeniu na suchą masę (s. m.). Współczynnik korekcyjny dla pasz objętościowych suchych (siano, słoma) nie ulega zmianie i wynosi 0,58. W celu zmniejszenia wykazanych niedokładności i systematycznych błędów popełnianych przy ocenie pasz dla krów mlecznych wyrażanej w jednostkach skrobiowych, w wielu krajach europejskich wprowadzony został po wszechstronnych badaniach z zakresu przemian energetycznych nowy system oceny wartości energetycznej pasz. W Republice Federalnej Niemiec, Towarzystwo Fizjologii Żywienia Zwierząt Gospodarskich postanowiło wprowadzić system energii netto laktacji (Nettoenergie Laktation = NEL) dla oceny pasz w żywieniu krów mlecznych i odchowie młodzieży. Analogiczne systemy, z niewielkimi zmianami dotyczącymi sposobu obliczeń, zostały wprowadzone w krajach Beneluksu, Francji i Szwajcarii.
Blogroll